Skip links

Dream of a Better Land : จากก้านเห็ดที่ไม่มีใครเหลียวแล เกิดใหม่เป็น ‘เห็ดสวรรค์ Sunday’ – ปรัชญาการใช้ของที่มีให้เป็นของที่ดี

ก้านเห็ด หรือขาเห็ดที่หลายคนเรียก อาจเป็นอาหารหนึ่งในเมนูมังสวิรัต-เจ ที่มีชีวิตแสนสั้น จะออกมาร่าเริงแค่ในช่วงเทศกาลกินเจเท่านั้น พอพ้นหน้าเจแล้ว ในฐานะคนไม่กินมังฯ เราแทบไม่ได้เห็นมันอีก เพราะมันไม่เคยอยู่ในเมนูอาหารชีวิตประจำวันของคนทั่วไป

แต่สำหรับ Sunday แบรนด์เห็ดสวรรค์ที่เกิดจากการทดลองของ เพลง – ร่มฉัตร ขำศิริ มองเห็นประโยชน์ของเจ้าขาเห็ดเหลือๆ เหล่านั้น คืนชีพให้มันกลายเป็นนวัตกรรมขาเห็ดปรุงรส จากขาเห็ดเหลือทิ้งก็เลยได้เกิดใหม่เป็นอาหารที่มีคุณค่าทั้งทางโภชนาการและคุณค่าทางใจอีกครั้งหนึ่ง   

Dream of a Better Land : จากก้านเห็ดที่ไม่มีใครเหลียวแล เกิดใหม่เป็น ‘เห็ดสวรรค์ Sunday’ - ปรัชญาการใช้ของที่มีให้เป็นของที่ดี

ร่มฉัตร เรียนจบด้านอาหารจาก The Institute of Culinary Education,  นิวยอร์ก เธอเคยเป็น Chef de cuisine อยู่ในร้านอาหารใหญ่ๆ ในเมืองไทยหลายแห่ง หนึ่งในนั้นคือ Greyhound Cafe และทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาให้กับร้านอาหารหลายร้าน หลังจากทำงานในวงการอาหารมานานกว่า 10 ปี วันหนึ่งเธอตัดสินใจลาออกจากการเป็นเชฟร้านอาหารใหญ่ แต่งานทดลองเรื่องอาหารยังคงดำเนินอยู่เสมอในครัวเล็กๆ ของเธอเอง 

ไอเดียของการทำเห็ดสวรรค์เกิดจากอะไร   

เราทำงานเป็นเชฟร้านอาหารอยู่หลายปี พอลาออกมาก็ถึงคิดโปรดักซ์อะไรที่พอจะทำขายเองได้บ้าง ไม่ได้คิดหรอกว่าจะเวิร์คหรือเปล่า 

เห็ดสวรรค์ Sunday เริ่มต้นจากการ ขายออนไลน์อย่างเดียว เพราะเราคงไปเช่าหน้าร้านไม่ไหว แล้วด้วยเมนูที่เราทำก็ไม่มีอะไรมากนอกจากเห็ด 2 อย่าง 

เห็ดสวรรค์ Sunday ต่างกับขาเห็ดปรุงรสที่ขายทั่วๆ ไปยังไง 

เราทดลองสูตรอยู่นานเหมือนกันกว่าจะได้สูตรที่ขายอยู่ตอนนี้ ตอนแรกเคยเอาเห็ดไปทอด แล้วลูกค้าบอกว่ามันมันเกินไป เพราะเวลาหมักเห็ด เราจะใส่น้ำมันลงไปหมักด้วยอยู่แล้ว พอนำไปทอด ทำให้ยิ่งมันเข้าไปอีก สุดท้ายเราเลยพยายามหาที่ไม่ต้องทอด จึงเอาไปตากแห้งแทน ใช้แดดบ้านเราให้เป็นประโยชน์ซะเลย 

พอตากแดดได้ที่ ก็นำเห็ดที่แห้งแล้วไปผัดกับซอส 2 สูตร เห็ดสวรรค์แบบหวาน กับเห็ดนรกแบบเผ็ด แบบหวาน เราใช้นำ้ตาลมะพร้าวกับซีอิ๊วปรุงรส ให้อารมณ์เหมือนเนื้อสวรรค์เวลาเคี้ยว

Dream of a Better Land : จากก้านเห็ดที่ไม่มีใครเหลียวแล เกิดใหม่เป็น ‘เห็ดสวรรค์ Sunday’ - ปรัชญาการใช้ของที่มีให้เป็นของที่ดี
Dream of a Better Land : จากก้านเห็ดที่ไม่มีใครเหลียวแล เกิดใหม่เป็น ‘เห็ดสวรรค์ Sunday’ - ปรัชญาการใช้ของที่มีให้เป็นของที่ดี

ส่วนเห็ดนรก เราเอาเห็ดไปผัดกับพริกแกงที่ทำเองเหมือนกัน จะออกรสเผ็ดกลางๆ เราอยากให้ชาวต่างชาติกินได้ด้วย เพราะฝรั่งนี่แหละเป็นกลุ่มวีแกนใหญ่ในเมืองไทย แต่แปลกมากที่ฝรั่งส่วนใหญ่จะชอบเห็ดนรกมากกว่า ส่วนคนไทยชอบเห็ดสวรรค์ เราก็ไม่รู้ว่าทำไม ถึงกับเคยมีฝรั่งมากินแล้วขอซื้อสูตรเรากลับไปทำขายที่ประเทศเขาเลย ซึ่งเราไม่ได้หวงสูตรอะไรนะถ้าเขาจะทำจริงๆ เพราะยังไงก็อยู่ไกลคนละประเทศอยู่แล้ว

พอทำสูตรนี้ขายไปสักพัก ปรากฏว่าขายดี โดยเฉพาะช่วงหน้าเจ เราคิดว่าเท็กซ์เจอร์ของเห็ดมันเหมือนเนื้อสัตว์มาก คนกินเจหรือกินมังสวิรัติอยู่แล้วน่าจะชอบ เหมือนได้กินอะไรใหม่ๆ บ้าง นอกจากเต้าหู้หรือโปรตีนเกษตรทั่วไป 

มันเสี่ยงมั้ยที่ทำโปรดักซ์เดียวขายแบบนี้

จริงๆ เรามีอีกโปรดักซ์หนึ่งคือขนมกลีบลำดวน ขายด้วยกันในเพจเฟซบุ๊กคู่กับเห็ดสวรรค์ ซึ่งคุณแม่ของหุ้นส่วนอีกคนของเราเป็นคนทำส่งให้กับร้านขนมไทยบางร้านอยู่แล้ว 

แต่หลักๆ เลย ทั้งเห็ดสวรรค์และกลีบลำดวน เป็นงานที่ทำกันเองเล็กๆ ในครัวเรือน ยิ่งกลีบลำดวนยิ่งต้องนั่งปั้นทีละอันเลย ไม่ได้ใช้เครื่องใดๆ 

ในเเง่คนทำธุรกิจเขาก็คงว่าเสี่ยง เพราะมันอาจไม่ได้เลี้ยงชีพได้แบบร่ำรวยอะไรขนาดนั้น เราทำค่อนข้างก็อกแก็กเลยแหละ ไม่ได้โปรโมทอะไรมากด้วย เคยคิดว่าถ้าคนอื่นทำจริงจังเขาคงเอาเข้าระบบโรงงาน ทำเป็นอุตสาหกรรม มีคนงาน ผลิตได้ทีละเยอะๆ ไปแล้ว 

Dream of a Better Land : จากก้านเห็ดที่ไม่มีใครเหลียวแล เกิดใหม่เป็น ‘เห็ดสวรรค์ Sunday’ - ปรัชญาการใช้ของที่มีให้เป็นของที่ดี

เราทำเองที่บ้านแทบจะทุกอย่าง  มีบ้างตอนช่วงหน้าเจที่ออเดอร์มาเยอะจนต้องจ้างคนงาน ถึงยังไงมันก็เป็นงานฝีมืออย่างหนึ่งอยู่ดีนะ เวลาเห็ดส่งมา มันจะมาเป็นก้านใหญ่ๆ เราต้องทุบ ต้องตากแดด ต้องค่อยๆ มานั่งฉีกด้วยมือทีละชิ้น

อีกอย่างคือเราใช้เห็ดหอมล้วนๆ ไม่ผสมเห็ดอื่น ซึ่งเห็ดหอมนี่แหละแพงสุด แล้วเวลาเห็ดหอมตากแดด น้ำหนักมันจะลดไปเลย เช่น 1 กิโลกรัม ฟีบเหลือแค่ 400 กรัมเอง เป็นเหตุผลว่าทำไมถึงเเพง แต่เราก็อธิบายตรงๆ กับลูกค้าเลยว่าของมันเป็นแบบนี้ตามธรรมชาติ มันแพงกว่า แต่ก็อร่อยกว่า เพราะเห็ดหอมมีเท็กซ์เจอร์คล้ายเนื้อสัตว์มากกว่า

ทำยังไงถึงสามารถลบกำแพงในใจของคนไม่กินอาหารเจ ให้กล้าลองกินเห็ดสวรรค์ของคุณ

ถ้าไปขายตามอีเว้นต์หรือตลาดนัด เราจะใส่กระทง กินกับข้าวเหนียว ท็อปด้วยธัญพืชกับดอกไม้ที่กินได้ ใบตองที่ห่อ เราก็ปลูกเองที่บ้าน อยากให้คนเดินกินได้เลยทันที ไม่ต้องคิดมาก เหมือนให้เขาชิมก่อน แล้วถ้าชอบก็ค่อยกลับมาซื้อเห็ดเราเป็นเเพ็ค บางทีให้คนชิมแต่ขาเห็ดแล้วเขาไม่ค่อยกล้าชิม คนจะมีความคิดว่านี่มันเห็ดนะ นี่มันอาหารเจ อะไรแบบนี้ เราเลยทำให้มันกินง่ายขึ้น

การไปออกงานอีเว้นต์แต่ละทีต้องขายได้เท่าไรถึงจะกำไร

อย่างน้อยไม่ต่ำกว่าครั้งละหมื่น ถ้าน้อยกว่านั้นในเชิงธุรกิจมันอาจจะไม่คุ้ม แต่การไปออกร้านก็ได้อย่างอื่นกลับมา เช่น คอนเน็คชั่น ได้เพื่อน ได้รู้จักคนค้าขายด้วยกันชวนไปขายที่อื่นต่ออีก หรืออย่างบางคนก็อาจเจอร้านอาหารมาชวนไปทำด้วย ส่วนเราตอนนี้มีส่งให้แค่ร้าน Broccoli Revolution สุขุมวิท 49 ที่เดียว 

Dream of a Better Land : จากก้านเห็ดที่ไม่มีใครเหลียวแล เกิดใหม่เป็น ‘เห็ดสวรรค์ Sunday’ - ปรัชญาการใช้ของที่มีให้เป็นของที่ดี

ถ้าถามว่าทำเห็ดสวรรค์อย่างเดียวอยู่ได้มั้ย คิดว่าได้นะ แต่ต้องขยันกว่านี้ ทำให้จริงจังกว่านี้ ถ้ามุ่งไปกับมันเลย คงอยู่ได้สบาย เพราะมันเป็นวัตถุดิบที่นอกจากกินเปล่าๆ ได้แล้ว ยังสามารถเอาไปต่อยอดเป็นเมนูอื่นๆ ในร้านอาหารได้อีก 

โดยส่วนตัวคุณเป็นมังสวิรัติอยู่แล้วหรือเปล่า

คนชอบถามเหมือนกันว่าเราเป็นมังสวิรัติเหรอ โดยส่วนตัวเราไม่ใช่มังสวิรัติ ไม่ใช่สายไหนเลย ไม่ใช่คนกินเจด้วย จะกินก็แค่ช่วงเทศกาล เหมือนให้ร่างกายได้ดีท็อกซ์บ้างแค่นั้น เรามองว่าสุดท้ายเรื่องการกินเนี่ย มันแล้วแต่คนเลย สบายใจแบบไหนก็ทำไป ทุกคนมีสิทธิ์เลือกว่าจะกินอะไรหรือไม่กินอะไร ปัจจัยของแต่ละคนไม่เหมือนกัน คนวีแกนกับคนไม่วีแกนอยู่ด้วยกันได้ ไม่จำเป็นต้องแอนตี้กัน แต่ถ้าอยากกินของอร่อย มากินเห็ดเรา (หัวเราะ) แต่โอเค เรื่องเครื่องมือหรืออุปกรณ์ที่เราทำมันแยกไว้ชัดเจน ไม่ปนกัน ทั้งคนวีแกนและไม่วีแกน กินได้สบายใจ 

ถ้าอย่างนั้นเชื่อเรื่องอาหารที่มาจากธรรมชาติมั้ย

เราคงไม่ขอเคลมว่า Sunday เป็นเห็ดออร์แกนิคหรือปลอดสารใดๆ แต่ในแง่ของคนทำอาหาร เราเลือกเจ้าที่ดีที่สุด เป็นเห็ดจากฟาร์มที่เชียงใหม่ ซึ่งเขาหมักมาแล้ว แพ็คสะอาดอย่างดี เราบอกหมดว่าใส่อะไรบ้าง น้ำตาลมะพร้าว ซีอิ๊ว พริกแกงทำเอง เราไม่ใช้น้ำตาลทราย เพราะคิดว่ามันไม่ค่อยดีกับสุขภาพเท่าไร ซึ่งน้ำตาลมะพร้าวเนี่ย เเพงไปอี้กก แต่เรารู้สึกสบายใจกว่านะ ในฐานะคนทำ อยากให้คนได้กินของที่ไม่เป็นโทษต่อสุขภาพมากนัก

Dream of a Better Land : จากก้านเห็ดที่ไม่มีใครเหลียวแล เกิดใหม่เป็น ‘เห็ดสวรรค์ Sunday’ - ปรัชญาการใช้ของที่มีให้เป็นของที่ดี

ที่สำคัญคือเราเลือกเจ้าเห็ดที่เขาไม่ใส่สารกันบูด และเราก็ไม่ได้ใส่สารกันบูดเหมือนกัน เห็ดแพ็คหนึ่งอยู่ได้นาน ถ้าเข้าช่องฟรีซแล้วยังไม่เเกะซอง จะอยู่ได้ประมาณ 2-3 เดือน เคยลองเก็บนานกว่านั้น ไม่ถึงกับเสีย แต่รสชาติไม่อร่อยแล้ว กลิ่นอาจจะเพี้ยนบ้าง ด้วยความที่เราตากจนแห้งแล้วเคลือบมันด้วยนำ้ตาลอีก ก็เหมือนเป็นการถนอมอาหารโดยตัวมันเองแล้ว อย่างช่วงพีคมากคือช่วงเจ พอหลังเจก็จะเป็นช่วงที่เราทำเฉพาะเวลามีออเดอร์ ทำเห็ดแห้งไว้ พอมีลูกค้าสั่งค่อยเอาไปผัด ลูกค้าก็จะได้ของสดใหม่ตลอด ไม่มีค้างสต็อก 

จากที่เคยทำงานอยู่ในร้านอาหารมานาน เทรนด์ของวัตถุดิบจากธรรมชาติเปลี่ยนแปลงไปยังไงบ้าง

ถ้าเป็นเมื่อก่อน การที่ร้านอาหารเคลมว่าใช้ของอิมพอร์ต มันจะดูดีทันที ในยุคที่เรียนจบมาใหม่ๆ เราทำอยู่ร้านอาหารหลายร้านในเมืองไทยซึ่งมีความเชื่อว่าของดีคือของอิมพอร์ต และต้องแพง ซึ่งที่จริงแล้วของอิมพอร์ตมันแพงกว่าของโลคัลมาก แต่ก็อาจจะไม่ได้ดีมากขนาดนั้นไง เพราะเราไม่รู้ว่ามันต้องผ่านกรรมวิธีอะไรมาบ้างกว่าจะส่งมาถึงคนกินอย่างเรา  

พอเวลาผ่านไป ร้านอาหารเดี๋ยวนี้ต้องเคลมว่าใช้วัตถุดิบโลคัลในประเทศ ซึ่งแน่นอนข้อดีคือประหยัดต้นทุนกว่ามาก ทำให้ราคาของอาหารหนึ่งจานไม่จำเป็นต้องแพงมากอีกต่อไปแล้ว เราเริ่มหันกลับมามองว่าวัตถุดิบบางอย่างมันแทนกันได้ ในคุณภาพและรสชาติที่ใกล้เคียง หรืออาจจะดีกว่าด้วยซ้ำ เป็นเรื่องของเทรนด์ที่เปลี่ยนไป เรามองว่าดีนะ เหมือนอย่างญี่ปุ่นที่เขามักจะใช้ของพื้นบ้านของเขา

อย่างขนมกลีบลำดวน เราก็มีไอเดียว่า จะทำยังไงให้มันมูลค่ามากขึ้น เราก็เลยทำเเพ็กเกจจิ้งขึ้นมาใหม่ให้ดูไม่โบราณ เหมือนเวลาไปซื้อขนมของฝากของญี่ปุ่นที่หีบห่อเขาจะน่ารักๆ เราว่ามันอาจเป็นการสร้างมูลค่าให้กับขนมไทยได้เหมือนกัน

มันคือการหันกลับมามองว่าเรามีอะไร แล้วกลับมาใช้ของของเรา บางอย่างแทนกันไม่ได้ก็ใช้ของอิมพอร์ตไป บางอย่างเอามาปรับใช้ได้ สุดท้ายเราว่ามันยั่งยืนกว่า

Dream of a Better Land : จากก้านเห็ดที่ไม่มีใครเหลียวแล เกิดใหม่เป็น ‘เห็ดสวรรค์ Sunday’ - ปรัชญาการใช้ของที่มีให้เป็นของที่ดี

Food Waste เท่าที่เห็นมา

เราว่ามันหนักเลยนะ วงการอาหารเป็นอุตสาหกรรมที่ทิ้งของค่อนข้างเยอะ ขยะจะเยอะมากทุกวัน เพราะพอของใดๆ ผ่านโต๊ะลูกค้ามาแล้ว เราจะไม่เอาของเหล่านั้นกลับมาใช้ซ้ำแน่ๆ ต้องทิ้งอย่างเดียว ยิ่งร้านที่เป็น Chain ใหญ่ๆ วอลลุ่มของอาหารเหลือจะมีปริมาณมหาศาล บางทีเห็นอาหารเหลือเยอะๆ ทุกวัน เราเองยังนึกเสียดายเลย คือมันจะนึกถึงว่า เออ ถ้าเอาไว้ให้หมาแมวข้างถนนคงเลี้ยงได้หลายตัวเลยเนอะ (หัวเราะ)

นั่นยังไม่รวมถึงขยะจากขวดน้ำพลาสติก หลอดพลาสติก และอื่นๆ อีกคับคั่ง

ใช่ เราเคยอยู่ในร้านอาหารที่เขามีแนวคิดจะจัดการกับขวดพลาสติกพวกนี้เหมือนกัน แต่สุดท้ายในทางปฏิบัติ ภาระจะมาตกอยู่ที่พนักงานมากกว่า พนักงานที่ทำงานเหนื่อยมาทั้งวันแล้วต้องมานั่งล้างขวด นั่งแยกทิ้ง ซึ่งบางทีเขาอาจจะไม่ได้เก็ทว่าทำไมเขาต้องทำ ทำไปเพื่ออะไร แล้วมันจะช่วยโลกได้ยังไง คือมันเหนื่อยสำหรับเขา เพราะขวดน้ำพลาสติกที่ใช้กันในร้านวันๆ หนึ่งมีปริมาณตั้งเท่าไร โปรเจ็กค์นี้มันเลยไปต่อไม่ได้ขนาดนั้น ซึ่งเป็นเรื่องน่าเสียดายเหมือนกัน

 วิธีการไหนที่คุณคิดว่าพอจะช่วยให้เกิดกระบวนการลด Waste ต่างๆ เหล่านี้อย่างจริงจัง

เราคิดว่าถ้าจะทำเรื่องพวกนี้จริงๆ ต้องเห็นด้วยกันทั้งระบบ ต้องเปลี่ยนมันให้เป็นนโยบายที่จำเป็นต้องทำนะ ไม่ทำไม่ได้ ที่สำคัญที่สุดคือต้องให้ความรู้ทุกคนในองค์กรว่าทำไมเขาถึงต้องทำ ต้องมีระบบ หรือมีหน่วยงานแยกออกมาที่แอคทีฟเรื่องนี้อย่างชัดเจน ซึ่งที่ว่ามานี้อาจเป็นเรื่องยาก แต่ถ้าองค์กรไหนทำได้คงจะดีมาก เพราะมันจะกลายเป็นอิมเเพ็คที่ใหญ่พอที่เปลี่ยนอุตสาหกรรมนี้ได้

แต่อย่างน้อย เดี๋ยวนี้เราเริ่มเห็นร้านอาหารหรือคาเฟ่เล็กๆ เขาเริ่มจริงจังเรื่อง Food Waste กับการแยกขยะกันมากขึ้นบ้างแล้ว หรือบางทีมันอาจต้องเริ่มจากหน่วยเล็กๆ อย่างเราก่อนจริงๆ

Dream of a Better Land : จากก้านเห็ดที่ไม่มีใครเหลียวแล เกิดใหม่เป็น ‘เห็ดสวรรค์ Sunday’ - ปรัชญาการใช้ของที่มีให้เป็นของที่ดี
Dream of a Better Land : จากก้านเห็ดที่ไม่มีใครเหลียวแล เกิดใหม่เป็น ‘เห็ดสวรรค์ Sunday’ - ปรัชญาการใช้ของที่มีให้เป็นของที่ดี
Dream of a Better Land : จากก้านเห็ดที่ไม่มีใครเหลียวแล เกิดใหม่เป็น ‘เห็ดสวรรค์ Sunday’ - ปรัชญาการใช้ของที่มีให้เป็นของที่ดี

ความยั่งยืนของอาหารในจุดของคนทำอาหารตัวเล็กๆ 

สำหรับเรา เราพยายามใช้ของที่มีในท้องถิ่นให้มากที่สุด แล้วใช้ให้มันเกิดการเหลือทิ้งให้น้อยที่สุด การเป็นคนทำอาหารทำให้เห็นว่าวัตถุดิบอย่างหนึ่งสามารถเอาไปทำอะไรได้ตั้งหลายอย่าง ไม่จำเป็นต้องใช้แค่ส่วนที่ดีที่สุด แล้วทิ้งส่วนที่แย่ที่สุดไป เช่นเดียวกันกับเวลาเราจะเลือกใช้อะไร ก็ต้องคิดว่าเราจะใช้มันได้ทั้งหมด อย่างแรกคือประหยัดเราด้วย สองคือเป็นการรู้คุณค่าของของที่เราใช้ วัตถุดิบมันมีประโยชน์หมดแหละ ถ้ารู้วิธีทำ  

เรารู้สึกว่านี่ไม่ใช่เรื่องไกลตัว มันเป็นของในครัวเรือนทั้งนั้น เพียงแต่ว่าของแบบนี้มันไม่ใช่ว่าทำวันนี้ แล้วพรุ่งนี้ได้เลย ของดีบางอย่างต้องใช้เวลากับมัน ลองผิดลองถูกกับมัน ถ้าใครทำได้ก็ดี หรือจะไปอุดหนุนคนที่เขาทำอยู่แล้วก็ได้

อย่างเราเคยพยายามบอกแม่ให้ล้างถุงพลาสติกจะได้แยกขยะ เขาก็จะแบบ ล้างทำไม เปลืองน้ำยา เปลืองพลังงาน นึกออกมั้ย เราก็เลยโอเค งั้นเราทำของเรา บางทีการจะไปเปลี่ยนความคิดคนเจนฯ ก่อนให้ได้ทั้งหมด เราอาจต้องใช้แรงมหาศาล ทั้นแล้วก็ได้ เราแค่ไปร้านอาหารแล้วพกเเก้วไปเอง หรือไม่เอาหลอด ไม่เอาฝาพลาสติกบ้างก็ได้ แค่นี้มันก็กลับมาที่การประหยัดทรัพยากร และไม่สร้างขยะแล้ว สุดท้ายมันก็กลับมาท่ีว่า ยั่งยืนที่สุดคือใช้ของที่เรามีให้เกิดประโยชน์ที่สุด

Dream of a Better Land : จากก้านเห็ดที่ไม่มีใครเหลียวแล เกิดใหม่เป็น ‘เห็ดสวรรค์ Sunday’ - ปรัชญาการใช้ของที่มีให้เป็นของที่ดี

ตอนนี้ นอกจากทำเห็ดสวรรค์ คิดค้นสูตรหมักดองพืชผักผลไม้ และหาทางถนอมอาหารเพื่อนำมาทำเป็นวัตถุดิบโน่นนั่นนี่ด้วยตัวเอง งานหลักของเธอยังเป็นการอบขนมปังซาวเออร์โด (Sourdough Bread) สูตรต่างๆ มีทั้ง Basic Country Sourdough Bread, Power Seed Mixed และขนมปังมันม่วงญี่ปุ่น เปิดรับพรีออร์เดอร์ในเพจ Sunday ด้วย

“ทำขนมปัง Sourdough หมักเองมาได้หลายปีแล้ว จากที่ไม่ฟูเลยจนฟูฟ่อง กำลังคิดว่าเร็วๆ นี้อาจจะเปิด Workshop Space สอนทำขนมปังไปเลย เราคิดว่าทุกคนทำได้ คุณแค่ไม่รู้วิธีทำ ไม่ได้หมายความว่าคุณทำไม่ได้นี่นา

__________

“เราชอบความรู้สึกของการได้กินขนมปังที่ทำเองเป็นอาหารเช้า ช่วงหลังๆ มานี้ก็เลยเริ่มทำขนมปังกินเองมากขึ้น

อาจจะมีคนที่รู้สึกเหมือนกับเราเวลาทำกับข้าวเองมั้ง ที่ถึงแม้ว่ามันจะไม่อร่อยมาก แต่มันรู้สึกดี!”

Dream of a Better Land : จากก้านเห็ดที่ไม่มีใครเหลียวแล เกิดใหม่เป็น ‘เห็ดสวรรค์ Sunday’ - ปรัชญาการใช้ของที่มีให้เป็นของที่ดี

Shares